روزانه مدیران سازمان درگیر تصمیمات ریز و درشت متعددی هستند. نوع تصمیمات میتواند بر کارمندان، مشتریان و حتی گاهاً بر روی کل جامعه اثر مثبت و یا منفی به همراه دارد. رهبران امروز و آینده به شرطی در کار خود موفق میشوند که بتوانند به ترکیبی از سه عنصر بهره هوشی (IQ)، هوش هیجانی (EQ) و ضریب شرافت (DQ) دست یابند و تعادلی بین این سه عنصر ایجاد نمایند. منظور از بهره هوشی تنها بهرهمندی از ضریب هوشی نیست بلکه توانایی مدیر در ارائهی ایدههای کاربردی برای موفقیت سازمان در زمان مناسب است. همچنین. هوش هیجانی به معنای دستیابی به آگاهی از احساسات خود و فهم و درک احساسات دیگران است. کرارا شنیده ایم که «همدلی از همزبانی خوشتر است». رهبران موفق سازمانها از این قابلیت خود نباید برای دستکاری ذهن افراد در جهت منافع خود استفاده کنند بلکه باید در نتیجه آگاهی از عواطف و احساسات کارمندان، همدلی کرده و رفتار مشفقانه نسبت به آنها داشته باشند. گاهی اوقات هوش هیجانی میتواند جنبه منفی نیز داشته باشد، بایستی مراقب آثار سوء این جنبه ها نیز بود. همچنین در نظر داشته باشیم که «شرف » افراد در «کلامی» است که ادا می کنند و گفتاری است که بیان می کنند. این عنصر همان «ضریب شرافت» است که به آن پرداخته شده است. ضریب شرافت (Decency Quotient) که به اختصار با (DQ) معرفی میشود. رفتار شرافتمندانه یک رهبر سازمانی در تعاملات روزانه او با دیگران مشهود است؛ به این صورت که در محل کار به همراه تمرکز بر درست انجام شدن کارها، خواستههای خوب و مثبتی برای همه دارد. از همه مهمتر یک مدیر موفق و برخوردار از ضریب شرافت بالا در جهت اطمینان یافتن از اینکه همه کارمندان احساس ارزشمندی و احترام دارند به طور مشخص و موثری تلاش میکن

○در «متاورس»، شخصيتها بهصورت «آواتار» (Avatar) حضور دارند. اصطلاح «آواتار» در داستانهاي تخيلي استفاده شد. فيلم معروف جيمز كامرون به نام آواتار در سال ۲۰۰۹ و فيلم «بازيكن شماره يك آماده» (۲۰۱۸) ساخته استيو اسپيلبرگ، «آواتار» را بر سر زبانها انداخت. ابداع واژه «آواتار» اولین بار توسط «ريچارد گاريوت» براي يك بازيكن رایانهای به كار برده شد.در علوم رایانهای، آواتارها ميتوانند عكس، نقاشي يا نمايشهاي سهبعدی باشند. «متاورس» يا فرادنيا نظريهاي درباره يك فنّاوری جديد در آينده است. متاورس از تركيب دو واژه «متا» (Meta) به معني: فراتر و «يونيورس» (Universe) به معناي: جهان يا گيتي ايجاد شده است. بنابراين ميتوان متاورس را جهان برتر يا برتر از جهان معني كرد.□متاورس يك دنياي سهبعدی است كه يك جهان تمام ديجيتالی را با دنياي فيزيكي تركيب ميكند. در اين دنيا افراد ميتوانند به هر آنچه نياز دارند دسترسي داشته باشند. در حقيقت متاورس: پيوند جهان فيزيكي با زندگي ديجيتالی، دنياي آواتارها و نسلهاي بعدي اينترنت است.  ●به نظر ميرسد سازمانها در آيندهاي نهچندان دور به سه شكل خود را نشان خواهند داد: ۱. سازمانهاي فيزيكي: سازمانهايي كه با ساختمانها و اتاقهاي متعدد و ساختارها و نقشها و شرح وظايف، با حضور فيزيكي مديران و كاركنان به فعاليت ميپردازند.۲. سازمانهاي برخط: سازمانهاي هوشمندي كه از طريق اينترنت فعاليت ميكنند. عمده فعاليت مديران و كاركنان بهصورت مجازي انجام ميگيرد.۳. سازمانهاي متاورسي: سازمانهايي كه ساختمان فيزيكي ندارند، معماري اين نوع سازمانها سهبعدی خواهد بود، ساختار سازماني و نقشها متحول خواهند شد. بُعد زماني و مكاني از بين خواهد رفت و نيروي انساني بهصورت آوات

ای فرستاده سلامم به سلامت باشیغمم آن نیست كه قادر به غرامت باشیگل كه دل زنده كند بوی وفایی داردتو مگر صاحب اعجاز و كرامت باشیخانهٔ دل نه چنان ریخته از هم كه در اوسر فرود آری و مایل به اقامت باشیدگرم وعدهٔ دیدار وفایی نكندمگر ای وعده، به دیدار قیامت باشیشبنم آویخت به گلبرگ كه ای دامن چاکسزدت گر همه با اشک ندامت باشیمیكنم بخت بد خویش شریک گنهتتا نه تنها تو سزاوار ملامت باشیای كه هرگز نكند سایه فراموش تو رایاد كردی به سلامم به سلامت باشیهوشنگ ابتهاج

دورکاری در عصر دیجیتال یک مشکل و معضل نیستخیلیها فکر میکنند دورکاری و انجام دادن وظایف شغلی از خانه یا هرجایی غیر از محل کار باعث تنهایی هر چه بیشتر کارکنان و تشدید احساس انزوا و دور شدن از همکاران در افراد میشود و اینیک تهدید و چالش جدی ناشی از تحولات عصر دیجیتال بهحساب میآید. در پاسخ به این ادعا باید گفت که اگرچه دورکاری موجب پراکنده شدن کارکنان و عدم حضور مستمر آنها در محل کارشان شده است؛ اما باید به این واقعیت نیز توجه داشت که پیوندهای بین کارکنان فقط به محل کار و در ساعات کاری محدود نمیشود و نزدیک بودن فیزیکی کارکنان به هم به تنهایی موجب شکلگیری روابط کاری نمیشود و این همان چیزی است که بعد از پایان دوران همهگیری کووید-۱۹ و بازگشت تعداد زیادی از دورکاران به محل کارشان کاملا به چشم میآید. به طوریکه بسیاری از آنها اعلام میکنند از حضور دائمی و همهروزه در محل کارشان ناخشنود و دلزده هستند و وضعیت کاری دوگانه و ترکیبی از دورکاری و حضور در محیط فیزیکی کار را ترجیح میدهند.بنا بر این یکی از چالشهای جدی پیش روی رهبران سازمانها و شرکتها در عصر دیجیتال این است که چگونه و از چه طریق یک نوع الگوی کاری ترکیبی به صورت دورکاری و حضور در محل کار را برای کارکنانی به وجود آورند که بهخاطر الزامات دوران کرونا و برای نخستین بار دورکاری را تجربه کردند و از مزایای پرشمار آن آگاه شدهاند و به همین دلیل هم راضی نمیشوند در سازمانهایی کار کنند که بر حضور فیزیکی دائمی و همهروزه کارکنانشان تاکید دارند.از سویی دیگر، رهبرانی که بر دورکاری کامل کارکنان و عدم حضور آنها در محل کار تاکید میکنند نیز با چالشهای بسیاری روبهرو هستند که بخش عمدهای از این چالشها به